سیستمهای هوش مصنوعی، نرمافزارها (و در برخی موارد، سختافزارها) هستند که برای دستیابی به اهداف پیچیده طراحی شدهاند. این سیستمها محیط خود را از طریق دریافت دادهها ادراک میکنند، دادهها را تفسیر میکنند، بر پایه دانش موجود استدلال میکنند یا اطلاعات را پردازش کرده و مناسبترین اقدام را برای دستیابی به هدف تعیینشده برمیگزینند. همچنین، این سامانهها میتوانند از قواعد نمادین یا مدلهای عددی مبتنی بر یادگیری ماشین استفاده کنند و رفتار خود را با تحلیل تأثیر اقدامات پیشین بر محیط، بهصورت تطبیقی تنظیم کنند.
هوش مصنوعی، بهعنوان یک حوزه علمی، شامل رویکردهایی نظیر یادگیری ماشین (با زیرشاخههایی همچون یادگیری عمیق و یادگیری تقویتی)، استدلال ماشینی (شامل برنامهریزی، بازنمایی دانش و بهینهسازی) و رباتیک است. افزون بر این، مفاهیم بنیادینی همچون سوگیری دادهها، شفافیت، قابلیت توضیحپذیری و نیز تمایز میان هوش مصنوعی محدود (Narrow AI) و هوش مصنوعی عمومی (Strong AI) از جمله موضوعات کلیدی مورد تأکید در این سند به شمار میروند.